مسأله 393 ضمانت ، نظير حواله و از عقود لازم است ، به اين معنا كه انسان ضامن ديگرى شود كه بدهى او را بپردازد و يا اگر خيانتى از او سر زد ، جبران خسارت كند . مسأله 394 اگر كسى ضامن شد بدهى ديگرى را بپردازد ، بدهى بدهكار به ذمّهء ضامن منتقل مىشود و بدهكار برئ الذّمّه مىگردد ، ولى رضايت بستانكار شرط است . مسأله 395 انسان مىتواند ضمانت كند كه اگر ديگرى در پرداخت بدهى خود كوتاهى كرد يا نتوانست آن را بپردازد ، طلب طلبكار را پرداخت كند . مسأله 396 اگر كسى براى شخص ديگرى ضامن شد كه در صورت خيانت يا كوتاهى آن شخص ، خسارت آن را بپردازد ، جايز و صحيح است . مسأله 397 كفالت ، نظير ضمانت و حواله و از عقود لازم است و معناى آن اين است كه انسان متعهّد شود كه هر وقت طلبكار يا صاحب حق ، بدهكار يا متّهم را خواست ، او را حاضر كند و به كسى كه اين‌طور متعهّد شود كفيل مىگويند . مسأله 398 اگر متّهمى كه مديون است ، در وقت مقرّر حاضر نشد ، كفيل بايد دِين او را ادا كند . امّا در جنايات نظير قتل و جرح ، اگر متّهم حاضر نشد ، كفيل را قصاص نمىكنند و بايد با صلاحديد حكومت اسلامى جبران خسارت كند . مسأله 399 اگر حاكم اسلامى صلاح بداند كفيل را حبس كند تا متّهم حاضر شود ، حبس مىكند و اگر صلاح بداند ديه بگيرد ، ديه مىگيرد . چنانچه اگر مديون را به واسطهء كفالت رها كرده و مديون فرار كرده است ، كفيل بايد دِين او را